"HET LICHT"

"HET LICHT"

Hits: 426

Streekblad 19 december 2019

streekblad foto

streekblad tekst

 

Noordhollands Dagblad 21-12-2019

Kerstverhaal op Marken archaïsch en verrassend

nhd hetlicht

Toneelvereniging ’t Voetlicht leidt tien keer een groep van zo’n dertig mensen naar het licht. Onder andere gisteravond werd tijdens een wandeltocht over Marken een eigen versie van het kerstverhaal verteld. De laatste uitvoeringen, vandaag, zijn uitverkocht.

De verhaallijn van ’Het licht’ is niet bijster spannend en het spel niet uitmuntend, maar de tocht over het eiland is toch een aanrader. De smalle weggetjes met veel bochten maken nieuwsgierig: waar gaan we heen en wat wacht ons om de volgende hoek? De talloze lichtjes in jampotten langs de paadjes scheppen onderweg een romantisch beeld. Veel licht geven ze echter niet, dus het is goed uitkijken waar de voeten neer te zetten. Dat maakt rondkijken en genieten van de omgeving lastig, maar op de rustplaatsen, waar zich telkens een nieuwe scène afspeelt, is genoeg te zien om dat goed te maken.

Het verhaal is dat van Balthasar, Caspar en Melchior, drie wijzen die een dwaalster volgen. Onderweg komen ze een paar herders met schapen tegen en zingt een engelenkoor hen toe. Na een lange tocht, waarin ze zich ook nog hebben moeten melden voor een volkstelling, brengt de ster hen met een grote groep volgelingen (het publiek) naar een volle stal. Een stel zwervers komt af en toe tussendoor om een muzikale bijdrage te leveren.

Het taalgebruik is vaak wat archaïsch, maar de mannen zijn zelf uit eerdere tijden overgekomen, te oordelen naar hun ruitjesjasjes en lichtblauwe vlinderdasjes, die een subtiele verwijzing zijn naar de laatste scène. De herders spreken zelfs in dichtvorm. Het benadrukt allemaal de herkomst van het verhaal - een gebeurtenis in lang vervlogen tijden - en geeft het meer gewicht. Met eigentijdse muzikale bewerkingen wordt het naar modernere tijden gehaald. De zwervers zingen bijvoorbeeld een Nederlandstalige versie van ’The sound of silence’ van Simon & Garfunkel. Dat doen zij zeker niet onverdienstelijk. De meeste indruk maakt het engelenkoor. Met licht en wapperende witte gewaden creëren ze een prachtig beeld in een donkere omgeving. Dat hun meerstemmige zang ook nog heel goed klinkt, maakt hun verschijning nog eleganter en bijna mystiek. Andere momenten maken het verhaal juist figuurlijk lichter, zoals een strenge militair en drie jonge moeders. Dat zijn de verrassingen die een flinterdun verhaal toch de moeite waard maken.

 

PIM 25 december 2019

't Voetlicht bracht tien uitverkochte sfeervolle lichtwandelingen

Floris Zeeman 1

 

Waar overal in het land rond deze tijd lichtroutes worden uitgezet doet toneelvereniging ’t Voetlicht uit Marken het net even anders. Afgelopen twee weekenden gaven zij tien uitverkochte lichtwandelingen waarin afwisselend gezongen en gespeeld werd op mooi uitgelichte locaties over twee terpen.

Op subtiele wijze werd aan de actuele thema’s van onze tijd gerefereerd. De opening was voor daklozen bij het Hotel Hof van Marken die in ‘het geluid van stilte’ hun wanhoop ten gehore brachten. Waarna iedereen een kop warme erwtensoep kreeg van het Leger des Heils. Vervolgens werd er in Het Hotel door drie wijzen verkondigd waarom de ster gevolgd diende te worden en leidden zij het publiek over een ‘yellow brick road’ van lichtjes naar ‘HET LICHT’. De herders die bij de schapen in het veld bivakkeerden vertelden ons over de eenvoud en waarachtigheid van het leven en werken in de natuur.

Bijzonder indrukwekkend was het schouwspel met de engelen die in de schaduw van de begraafplaats na een verstilde choreografie het Gloria in Excelsis Deo lieten horen. Daarna voer het hele gezelschap over het water richting de moeders van onze wereld die met een simpele levensles kwamen; ‘ik zal je leren praten, lopen en ik zal je wassen, voeden en liefhebben’. De apotheose was een gezamenlijk gezongen ‘Geef Licht’.

Afgezien van af en toe een kleine hapering hier en daar mag toch zeker worden gesproken van een bijzondere belevenis van het klassieke kerstverhaal.

Tekst: P. Janssen / Foto's: Floris Zeeman 

Afdrukken