Oorlogskramp

Oorlogskramp

 

Adembenemende locatievoorstelling 'Oorlogskramp'

Na twee jaar uitstel wegens corona speelde Toneelvereniging Marken in samenwerking met de Christelijke Oranjevereniging 'Marken & Oranje' afgelopen weekend zes uitverkochte voorstellingen die nog in het teken stonden van 75 jaar vrijheid.

Die extra tijd was goed besteed want er waren werkelijk geen zwakke plekken te zien. Niet alleen de locatie was door de makers met zorg uitgekozen, ook de kostuums, muziek, haar, decor, elk detail klopte. Het werkte als een strak georganiseerd geheel maar met een enorme emotionele lading.

De opening was in een oud stalletje met originele posters van de afdeling centrale voedselvoorziening waarna de oorlog fysiek voelbaar werd gemaakt door jagers en bommenwerpers die met donderend geraas overvlogen. Na een aangrijpende deportatiescène van een groep Joodse mensen ging de voorstelling in de gaarkeuken verder waar brandnetelsoep en tulpenbollen geserveerd werden.

Nu kwamen er onderdelen over onderduiken, verraad, verzet, honger en tenslotte bevrijding. Tussendoor werden gevoelsflitsen gevisualiseerd zoals lomp stampende soldaten, een zwangerschapsdans en het zingen van het lied “Je gedachten zijn vrij”. Ik moet hier ook uiting geven aan mijn bewondering voor de acteerprestaties waartoe regisseur Lowina Zondervan haar spelers had weten te bewegen. Dat een amateurvereniging tot zo’n prestatie in staat is, vervuld mij met verbazing. Ik heb ademloos gekeken en het voelde als een welhaast lijfelijke ervaring die mij diep raakte.

Tot slot de wens die de oudste toneelspeler, zelf geboren in de oorlog, ons allen meegaf:
Durf te leven en te geven. En proost eensgezind op de vrijheid die alles overwint.

P. Janssen  


Geweldige voorstelling! Fantastisch gedaan. Het geluid en de muziek en het oog voor detail maken het zó echt, ik voelde echt dat ik de oorlog meemaakte

In veel boeken en films voel je de angst niet echt, omdat het te goed afloopt of het blijven te veel plaatjes
Maar door de fysieke ervaringen van het horen van de vliegtuigen en bommen en het gestamp van de soldaten, en het eten, kwam het echt binnen. Wat ik ook heel sterk vond was dat de afgevoerde joden ook echt niet meer terugkwamen. Je voelde het gemis.
En ik vond het leuk dat er oog was voor stomme details uit het dagelijks leven. Zo'n speen, het ratsen van de bezittingen van het gezin, de bonnen en de bloembollen (heerlijk trouwens! Hoop dat mijn oma ze ook zo goed klaarmaakte het lettertype op de schuur (Gaarkeuken), de posters, de kleren - ieder detail klopte... Ik was echt onder de indruk aangedaan zelfs

Héél erg bedankt voor deze ervaring!

Van Lydia Rood


Afdrukken   E-mailadres